Gids

Sharenting: wat het onderzoek zegt, en wat je ermee kunt

Bijgewerkt op 24 september 2026

Sharenting is een samentrekking van share en parenting: ouders die foto’s en verhalen over hun kind online zetten. Het woord wordt meestal gebruikt als verwijt, en dat is jammer, want het gaat over iets gewoons. Je bent trots en je wilt het laten zien.

Deze pagina zet op een rij wat het onderzoek er werkelijk over zegt, wat er in Nederland juridisch geldt, en wat je kunt regelen als je het anders wilt doen. Zonder het lijstje gevaren dat je elders al vindt.

Wat ouders werkelijk doen

Het beeld is minder alarmerend dan de toon van het woord. In een onderzoek onder 2.032 Britse ouders, geleid door Sonia Livingstone, deelt driekwart weleens foto’s van hun kind online. Maar ruim de helft daarvan doet dat alleen met familie en vrienden, een groep van minder dan twintig mensen.

Tien procent deelt met meer dan tweehonderd contacten. Drie procent zet weleens iets op een openbaar platform. De overgrote meerderheid deelt dus al besloten, binnen een kleine kring.

Wat wel opvalt: een kwart van de ouders die delen, doet het minstens één keer per week. En hoe jonger en hoger opgeleid de ouders, hoe meer ze delen. Het is dus geen randverschijnsel en het verdwijnt niet vanzelf.

Waar het wringt

Niet bij de bedoeling, want die is bijna altijd goed. Het wringt op twee punten.

Het eerste is wat je kind er later van vindt. Veilig internetten wijst op Brits onderzoek onder kinderen van tien tot twaalf. Meer dan een kwart van hen schaamt zich weleens, of voelt zich bezorgd of angstig over wat hun ouders over hen posten. Dat is geen ramp, maar het is ook niet niks. En jij weet nu nog niet welk kind je krijgt.

Het tweede is dat je het niet terugdraait. Een foto die eenmaal gedeeld is, kan doorgestuurd zijn voordat je hem weghaalt. Dat geldt bij twintig mensen net zo goed als bij tweehonderd, alleen is de kans kleiner.

Mag het eigenlijk?

Ja. Veilig internetten zegt het kort: er zijn op dit moment geen regels over het delen van informatie over je kind, behalve waar het om strafbare feiten gaat. Je bent de ouder, jij beslist.

Dat is prettig om te weten als je bang was iets fout te doen. Het betekent ook dat niemand het voor je afweegt. Er is geen leeftijd waarop de wet het overneemt en geen regel die zegt wanneer het te veel wordt. Het blijft jouw inschatting, en die mag per kind en per foto verschillen.

Vier vragen voordat je iets plaatst

Veilig internetten geeft deze, en ze kosten je samen drie seconden:

• Zou mijn kind dit later ook leuk vinden?
• Heeft mijn kind toestemming gegeven, of zou het die geven als het dat kon?
• Maakt het uit als een toekomstige werkgever dit ziet?
• Vind ik het erg als iemand uit mijn contacten dit doorstuurt?

Bij het eerste badfotootje is het antwoord vaak al genoeg om het niet te doen. Bij de meeste andere foto’s kom je er prima uit.

Delen zonder het openbaar te maken

De vraag die de meeste pagina’s over dit onderwerp niet beantwoorden: als je het wél wilt delen, maar niet met iedereen, waar doe je dat dan?

Er zijn drie gangbare manieren. Een besloten groepsapp met de familie erin, wat de meeste mensen al doen. Een gedeeld album in de fotodienst die je telefoon toch al gebruikt. Of een app die er speciaal voor gemaakt is, waarin je per persoon of per groep bepaalt wie wat ziet.

Waar je bij alle drie op let: of er een openbaar profiel of een zoekfunctie bestaat, waar de foto’s worden opgeslagen, en of je alles er in één keer weer uit krijgt. Dat laatste is de vraag die het vaakst wordt overgeslagen en later het meest oplevert.

we moments is de derde soort en die maken wij, dus weeg dit zo. Eén besloten tijdlijn per kind, aparte groepen voor beide kanten van de familie, geen openbaar profiel en geen advertenties. De foto’s staan opgeslagen in de Europese Unie en je kunt alles exporteren of verwijderen in de app. Het werkt net zo goed met een van de andere twee manieren.

Bronnen

De cijfers en het juridische punt op deze pagina komen hiervandaan:

• Netwerk Mediawijsheid — Onderzoek naar sharenting (Livingstone e.a., 2.032 Britse ouders)
• Veilig internetten (Rijksoverheid) — Wat is sharenting?

Veelgestelde vragen